Er zijn van die dagen dat ik het niet verfoei om geen afwasmachine te hebben. Zoals gisteren.
We hadden hier een supergezellig ontbijt met vrienden en kinderen. Een laat feestje. Meer een samen zijn dat zich zalig liet uitrekken. Iedereen blij. Misschien wordt het wat te anekdotisch?
Wat ik wou zeggen. Erna. Een berg afwas. Je hoorde mij niet zeuren deze keer. Op mijn eentje. Rustig. Met de damp van heet water in het gezicht. Een ruitjeshanddoek in de aanslag. Lang mijmeren over de warmte van de woorden. De geur van woorden. Over ogen die vertellen. Tuinkabouters. Ik had er de tijd voor.
Vraag me niet om morgen hetzelfde te vertellen. Dan stapelt het zich misschien weer op. Dan denk ik. Wat zou ik niet allemaal kunnen doen in plaats van dit.
Maar soms. Heel soms. Is het zalig.
2 opmerkingen:
heel soms heb ik ook wel een keer zin in afwassen, monotoon de stapel afwerken. Maar meestal niet zo erg, en meestal is het een berg in plaats van een stapel.
bubbles like lace!
beautiful!
Een reactie posten