Alice had de postbode een wit pakket in de bus zien steken. Ja! Hier is het. Sinds donderdag, omwille van het winterse weer, is geen postbode meer langs geweest. Net nu ik reikhalzend uitkeek naar een pakje uit Zweden. Als een klein kind wachtte ik iedere dag af. Vandaag was de man te voet. Als vroeger. En hij stopte van alles in onze brievenbus.
Gelukkig had ik net de afwas klaar. Ik vrees dat het zich anders zou opstapelen in de keuken. Maar nu neem ik wat tijd voor mezelf. En voor het boek van Camilla Engman.
4 opmerkingen:
ik zie dat je jezelf eens lekker verwend hebt:)
je sneeuwfotos zjn hééél mooi.
leuk toch, ongeduldig verlangen naar iets dat je zelf bestelde. ik wens je zeeën van tijd om erin te snuisteren
Wat is het fijn om er in rond te neuzen he? Ik vind het een erg inspirerend boekje!
En...ergens staat mijn Ot er ook in!
Simone; had Ot al ontdekt!Een boek om van te genieten. En inspirerend.
Clementiene; die zee die moet ik zelf soms maken, emmertje per emmertje, maar we zijn tevreden
Renilde, ja, bijna een schuldgevoel, maar ik heb mezelf eens verwend, de meisjes genieten mee
Een reactie posten