Met het kampvuur sloten we gisterenavond het chirokamp af. We zijn moe maar weer gelukkig dat het allemaal relatief goed verlopen is. Af en toe een traan, wat wrevel, lachbuien, een hele keukenvoorraad in de slaapzak, iets meer dan een kussengevecht, onverwachte bezoekers... De kinderen hadden veeeeeeel honger en we konden hen verwennen met gezond en lekker eten. We kregen zelfs briefjes met de binnenpost om ons te bedanken. Zoetjes zijn het die chiromeiskes van ons dorp.
We zijn nu ongelooflijk moe, gaan vanavond vroeg onder de wol en vanaf morgen nemen we stilaan de draad van ons gewone leven weer op.
Niet alles kan eindeloos zijn als het liedje van 'Oscar het konijntje'
(de foto is genomen door kookmoeder Ilse)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten