Op onze weg naar Groede stond/staat mijn droomhuis. Toen ik als kind passeerde fantaseerde ik de dame die er woonde: tenger, met knotje, brilletje en bloemetjesjurk. Ik noemde het ook steeds het huis van Juffrouw Schrans en tot gisteren dacht ik dat haar naam boven de deur geschilderd stond. Met groter worden kwam elke keer als ik passeerde de wens om daar ooit te wonen. De laatste jaren zagen we wel dat het onbewoond was. Maar wat ik gisteren zag kwetste. Totaal vervallen. Ingevallen ramen. Neergestuikt stuckwerk. Weggekapte schoorsteenmantels. Boven een raam nog duidelijk leesbaar '1913'
Er zijn van die dromen die in duigen kunnen vallen.
2 opmerkingen:
Maar wat een mooie beelden van dit huis, ondanks het verval........Ze zijn echt super en vertellen een verhaal.
Ik kom hier voor het eerst via simple pleasure.....mooi hoor bij je hier.
Heb je ook een volgerslijst waar ik me kan aansluiten? Hoef ik niets meer te missen.
Fijne avond
Je kan me misschien 'openbaar volgen'. Heb geen volgerslijst. Bedankt voor jouw bezoekje, bonjade. Wens jou een fijne week toe.
Een reactie posten