De oma van Anna woont in een ander land. Ze spreekt een andere taal. En Anna kent al een paar woorden. 'Vivere' bijvoorbeeld. Dan ga ik denken. Mijn hoofd zat al tussen Toscaanse cipressen, oogstgele velden...
De oma van Anna heeft een 'vijver' in de tuin. Zij wil dat er een booi wordt aangetrokken als het koud wordt. Nou hoorde ik onlangs op een bus in Kortrijk sjiklette, ik had het jaren niet gehoord. Net zoals ik zelf kluttergeld gebruik (overgehouden aan een jeugdliefde) voor de verzameling kleine munten in mijn portemonnee. En via dochterlief kwam 'beire' als superlatief voor knap en mooi ons taalgebied binnenwaaien. Ja, die woorden spreken ze ook in het land van de oma van Anna.
De andere kinderen in het atelier zaten wat verweesd toe te kijken bij onze babbel.
Lees ik met enkele dagen verschil Bernard Dewulf. Verstrooiingen over kijken en zien. Over kunst en over de stad en de taal die verweven is in zijn wortels. Over mo kiktekè riere, mi keppe, gdzeentjebewaje, assan tzelfde, keddekewere.
Ik gniffelde. Kijk wat één van mijn literaire lievelingen schrijft. Nooit hetzelfde. Altijd weer anders. God zegent hem en bewaart hem en ik keer er graag naar terug.
2 opmerkingen:
Mooi, de bus in Kortrijk? Ik neem dus aan dat je in de buurt van Kortrijk woont. Ik ga binnenkort een paar dagen met mijn man mee en ben heel erg benieuwd wat er te beleven valt in Kortrijk. Kun je me vertellen waar ik beslist naar toe moet?
Dankjewel voor je reactie.
Een reactie posten