Dit weekend had ik graag verlengd met op zijn minst één dag. Gewoon om te babbelen en met dochterslief thuis te zijn. Zaterdag en zondag waren wel leuk. We hadden het verjaardagsfeest van metekind Tine. Zij werd zes! en schrijft ondertussen al 'm' 'aa' 'n' in krulletters. We lachten om Niels die het leuker vond om het eten van Viktors bord te eten. Op de foto lag zijn bord nog vol genoeg, was hij nog niet op het idee gekomen... Florence speelde een tornooi met eigen club in de buurt van het feestadres, wat mooi meegenomen was. We stapten er, nagenoeg verkeersvrij, naartoe. Ik ontdekte een leuke locatie waar ik me al zag wonen, werken, buiten zitten, appels of pruimen plukken, jams maken. Dochterlief begreep dan weer niet wat ik in zo'n krot zag en kwam tot de conclusie dat ik beter architect was geworden.
Terwijl het jong gezelschap bij de brandweer een kijkje ging nemen (en een enorme brand blusten), probeerde Alice haar trampolinekunsten uit.
Toen ik dochterlief gisterenavond uitzwaaide voor alweer een weekje sporten en leren, beseften we hoe kort het was. Hoe weinig was verteld (alhoewel) en hoe graag we alles nog even hadden uitgesteld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten