Sinds gisteren overheerst het gevoel dat de vakantie echt is begonnen. Ik moet altijd wat wennen aan de eerste weken zomer. Niet alleen omwille van wat buiten gebeurt. Wolken of regen. Wind. Maar vaak ook de ongewone drukte die vakantie nemen met zich meebrengt. Voorbereidingen voor kampen. Uitjes.
Het blijft druk. Maar ik heb mijn tempo gevonden. En natuurlijk is de zon onze goede vriendin, deze dagen. Elke dag moet er wat worden toegevoegd aan de boodschappenlijst voor kamp. Worden niet-te-vergeten-lijstjes aangemaakt. Wat oud is krijgt hier en daar een likje verf. Theetje buiten onder de parasol. Traag zomers koken. Mooie woorden. Een dagelijks briefje naar dochterlief. Zomers en traag. Mijn tempo.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten