Het vogeltje is gevlogen. Spreekwoordelijk dan. Voor korte tijd. Al is dat een relatief begrip. Deze ochtend vroeg werden de scouts om zeven uur aan het station verwacht. Florence had er ontzettend veel zin in. Het sjorren, straks. Buiten leven. Avontuur. Drie dagen stappen. De weg verliezen. Ze hoopt, en dat zullen anderen niet graag horen, dat het de volgende dagen niet te warm wordt want ze houdt niet zo van vliegende kleine beestjes in de tent. Of bij de maaltijden.
Bij het ontbijt lag haar talisman te wachten. Een beschermvogeltje. Dat maakt het verschil. En of ik toch elke dag zal schrijven?
2 opmerkingen:
Mooi, ik heb de silhouet van het vogeltje op mijn pinterest geplaatst. De eerste keer is erg spannend, maar alles went.
Helmi, ik ben even bij jouw schaduwen gaan gluren. Leuk dat de beschermvogel van Florence er tussen vliegt.
Een reactie posten