moederen

'Keer maar were'. Een gebod op een geel briefje op de kamerdeur. Dus ik luisterde naar wie het had geschreven en keerde terug. Naar bed. Met een boek. Klara tussen de oren. Tot het gekraak op de trappen en de geur van koffie en koeken, gesmolten chocola en fruit, de zolder binnendrong. We ontbeten op bed. Met z'n allen. Heerlijk. Blauwe lucht door het raam. Keuvelen. Hmm. Daar hou ik van.
We moederden zoet verder bij zuslief. Met de oma's die ons, veertigers, blijven bemoederen .'Had je vrijdag jouw fietslicht aan toen je naar huis reed? Het was al donker.' Bijvoorbeeld. En zus en ik bemoederen onze kroost. Terwijl mijn tieners hun nichtje en neefje koesterden.
Dat vierden we. Het moederen. Van moeder op dochter en terug.