Eénmaal op een schooljaar ben ik op woensdagnamiddag thuis. Gisteren dus. Omdat we ook de volgende dagen vrij hebben, hielden we het heel ontspannen. We namen Tine, Lode en Jitse mee naar het bos. We volgden sporen van de WOLF!. Ze hoorden de vreemdste wezens tussen het gebladerte. Hun fantasie sloeg op hol. De eekhoorntjes waren wel echt. En de bloemenfee.
Van het bos naar de werkkamer. In kleine stukjes werken. Naaien. Denken. Ontevreden gevoel over het resultaat en knip. Een topje werk heb ik opgehangen. De vogel. Zo noem ik het. Het mag me vleugels geven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten