Hermine is een artiest in het maken van verrassingen. Een combinatie van prentkaart, foto en transparante zakjes. Zo mooi dat je amper het strikje durft open te maken. De nieuwsgierigheid dwingt je echter om er dan maar de schaar in te zetten en laagje per laagje te bewonderen. Zakjes dus waar je doorheen kan zien. Vervolgens komt de vraag of ik 'het' er wel uit haal? Hoort het niet samen? De gedroogde bloemen heb ik laten zitten. Ze kleven nu op mijn zolderraam. Daar spelen ze een twist met de snel voorbijrazende grijze slierten. Daar kunnen ze de regen horen die ze niet meer nodig hebben om hun schoonheid te bewaren.
In een ander zakje zat een voor mij gehaakt tafelnapje. 'Speciaal voor jou gemaakt'. Ik heb gisteren voor het vieruurtje van onze studerende jeugd de tafel feestelijk gedekt met de extraatjes van de week. Hun vrije tijd heb ik wat uitgerokken. Te gezellig om plots af te breken en de wiskundige stellingen weer in hun hoofd toe te laten.
Ik heb ook een oud matje uit de vergeethoek gehaald. Geknoopt door mijn groottante Estella. Het lag altijd op mijn meisjeskamer, vervolgens op die van dochterlief voor even. Daar dacht ik gisteren dan plots weer aan. Brengt wat kleur nu in onze kermisblauwe kamer.
4 opmerkingen:
wat mooi allemaal; de gedekte tafel, het tapijtje,
heel de sfeer.
schoon tapijt!
en inderdaad, Hermine fabriceert de schoonste pakjes!
Oh, zo blij om het pakje bij u te zien. Het past. En dat tapijtje is wondermooi, alsook je prachtige klompen.
Well done, tante Estella!
Mooi tapijtje.
Een reactie posten