Soms kan een opdracht helemaal niet gaan zoals je het in gedachten had. Alles is stap voor stap voorbereid. Je denkt de moeilijke punten goed ingeschat te hebben. Maar het loopt anders. Je voelt dat je een opdracht moet opgeven of onderbreken. Maar elke week opnieuw vroegen ze: 'Inge, wanneer naaien we verder aan onze popjes?'.
Ondertussen waren er stagelessen en had ik een nieuwe opdracht die ik wou afwerken. De voorlaatste les was nog vrij. Ik bracht textielstiften en stempels mee, knopen, parels, linten. Dikke en dunne naalden. Haakgaren en rijggaren. De stof lag nog in het atelier. Met de korte tijd die er nog was kregen ze de opdracht om er een poppetje van te maken. Alles van symmetrie te vergeten. Gisteren heb ik ze afgewerkt. Pas op de tentoonstelling krijgen ze hun afgewerkte pop te zien. Ze zullen blij verrast zijn.
3 opmerkingen:
BRAVO, doorzettingsvermogen is het belangrijkste voor een goed resultaat. Ik herken het wel en het probleem van deze tijd is dat er overal te weinig tijd voor is en de kinderen motorisch een achterstand hebben. Maar als docent mag je tevreden zijn met het werk wat kinderen maken. Al is het dan technisch niet het niveau wat je eigenlijk voor ogen had. Het ziet er geweldig uit.
Grt, Helmi
Geweldig!!!
superleuk! wat mooi om ze zo allemaal samen te zien. Dat vond ik vroeger altijd het leukste aan de tentoonstellingen van de tekenschool, dat je dan met het werk van iedereen zo'n leuke opstellingen kon maken.
Een reactie posten