'Waar is thuis? Waar ze me niet doodslaan. Waar ik mijn kinderen in veiligheid kan weten. Waar personen en woorden respect genieten. Waar het feit dat ik ben zoals ik ben en denk wat ik denk bij wijze van voorschot met waardering bekroond wordt. Waar een rustig hoekje in de keuken is waar je na het eten een fijn gesprek kunt hebben bij een glas wijn....'
Fragment van de laatste gedrukte woorden van György Konrad in 'Zonsverduistering'. Vastgelegd. Hier. Als gedenkwaardig moment. Dit is het eerste boek (in negen maanden) dat ik van begin tot einde heb uitgelezen. De boeken waren er wel. Onder het hoofdkussen. Op de tafel. Bij mijn leeszetel. Levens in prachtige woorden die niet meer tot mij doordrongen. Gisteren het triomfmoment. Ik kon een gelezen boek dichtklappen. Uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten