Meer een dag om gezellig binnen te blijven. We hebben het geluk om buiten een gevarenzone te wonen. Erger is het gesteld op andere plaatsen in onze provincie.
Zaterdagochtend is toch vroeg opstaan. Florence moet naar de notenleer in Gent en ik zit vlakbij voor het kinderatelier. Ik moet altijd nog even wachten tot onze schoolpoort wordt geopend. Zat dus knus met wat muziek weg te dromen in de auto. Het was bijzonder stil in de stad. Af en toe een voetganger.
Voor me de lange gevel van een stadshuis. Alle luiken waren op een verschillende manier geopend. De foto is niet bijster goed te noemen, maar de sfeer wou ik met jullie delen. Hoe zou het wonen zijn in zo'n oud huis? Zou ik de luiken 's avonds sluiten? Wat zou ik veranderen? Wat laten? Kies ik dan andere meubels uit? Wonen in de stad, ik mis het. Vooral in de donkere dagen. Wanneer de lichtjes binnen branden. De straatlantaarns hun schaduw werpen.
Niet in de stad, wel een dak boven ons hoofd dat ons beschermt tegen de aanhoudende regen. Het is een zegening.
Dat bloggen en erover vertellen ook aanleiding kan geven tot creatieve momenten, bewijzen de dochters vandaag. Heb verteld over de koekjes van Hermine. Dat ze er zo lekker uitzagen. Hebben mijn dames vandaag SAMEN koekjes gemaakt. Ze zijn nu nog wat aan het experimenteren met glazuur. Net als in het peuterliedje van 'k zag twee beren. Ik zat erbij en ik keek ernaar. (en af en toe gaf ik wat te veel commentaar, foei inge, foei!)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten