Eenvoud is niet eenvoudig. Het zijn woorden van een auteur en vind niet meer van wie. Maar ze passen zo treffend om het over de kunstwerken van Jo Van Rijckeghem te hebben.
Omdat ik deze week ook in een ouder werk over de Renaissance-kunst (1957) las dat er niet te veel over kunst moet gelezen worden. Dat het weinig bijdraagt tot het genieten, waarderen en begrijpen. Dat we moeten kijken en kijken, tot we ons in het kunstwerk hebben ingeleefd en er voor korte tijd mee vereenzelvigd zijn.
Dus waag ik het mijn kijken zo klein mogelijk te vertalen. Wil ik vertellen dat ik getroffen ben door het fluwelen zwart van de diepte. De metamorfose van de diepte. Hoe de vlakken ogenschijnlijk rustig naast en over elkaar schuiven. De twist met de rechte lijn.
Hou ergens vast dat in elk stuk hout dat Jo gebruikt, een kleine geschiedenis verscholen zit. Dat je dat Jo moet horen vertellen. Misschien moet iemand van de vrienden dit eens in beeld vastleggen. Of neerschrijven.
Geniet zelf. Ga kijken. En sla dit advies niet in de wind: neem er de tijd voor.
De solotentoonselling van Jo Van Rijckeghem loopt van zaterdag 20 november tot en met vrijdag 24 december, in galerie Pinsart te Brugge.
Het is ook te zien op Lineart. Van 2 tot en met 6 december- The Border stand T119.
Op de foto ouder werk van Jo. Gezien in de etalage van galerie Pinsart.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten