nat

Het blijft nat. Op het eind van augustus ontbreekt het septembergevoel. September, dat is een gele gloed die over de bomen valt, het gras. Het blijft grijs. Weinig blauw zelfs. Niet echt het weer om iets af te sluiten.
Ik bekijk de laatste dagen dagelijks het prentenboek ' de boomhut' van Marije en Ronald Tolman. Laat de vriendschap zachtjes in me dwalen. Het uitkijken. De kleuren. De binnenzijde van de kaft is ook zo mooi. Laat me denken aan de krassen in de zink die ik met inkt kan vullen en zachtjes wegvegen. Wat verlang ik daar weer naar de laatste dagen. Geen getob. Blijf bij de realiteit, Inge. Geen plaats voor een drukpers. Geen tijd voor alternatieven. Misschien ben ik ook meer het type om hoog boven alles te staren naar wat kan opdoemen. Te veel misschien.
Op naar september. Weg dromen of wegdromen? Actie.