dagen

Er zijn dagen die in de knop blijven. Je voelt dat er van alles kan veranderen, maar de vorm blijft dezelfde. De trage onaangeroerde dagen. En even plots ligt een knopblaadje aan je voeten. Het veranderen was onhoorbaar stil. De blaadjes nemen gekreukeld de tijd om zich van hun krappe knopvorm te ondoen. Maar even plots kan het openen al bijna tot een uitvallen overgaan. Zonder je er stil bijstaat. Dan denk ik: ach. Gemiste dagmomenten. Te vlug aan voorbij gelopen.

Zo zien de dagen eruit deze week. Gepland maar ook onvoorzien. Afscheid en vooruitblikken. Te veel en oef wat tijd. Gespannen en ontspannen.