31.10.10

meter!






De zon zal vandaag wat vroeger ondergaan. De avond wordt lang. Gezellig ook. De potjes met 'wrede chocolademousse' van Jamie Oliver zijn al leeg. Meringue onderaan verkruimeld, de boter weggelaten en de honing vervangen door ahornsiroop. De vingers zijn weer proper. Gespeeld met papier. Met vormen en resten. De deur van het kinderatelier een weekje gesloten. Florence is ondertussen ook al thuis van haar eerste scoutsweekend.

Deze morgen kregen we bezoek van lieve Jitse die zo'n mooie vraag voor me had. 'Mamonneke, wil jij meter worden?' Mijn hart sloeg bijna over. Ja, ik wil. En van welke baby dan? (want schoonzus en broer verwachten een tweeling). Twee vingers in de lucht. Van baby nummer twee dus. Ikke. En ik werd er zowaar heel emotioneel van.

29.10.10

dichten




dichten. dichtte. gedicht. een vers maken of een gedicht maken. dichtmaken. afsluiten.

28.10.10

water




Twee woorden dicht bij elkaar. Water en verf. Waterverf. Om te ontdekken. Veel heb je niet nodig. Bekertje water. Zacht puntig penseel. Doos waterverf. Vodje. Misschien een verhaaltje om het nog leuker te maken. Wat dachten jullie van 'De verjaardag van Eekhoorn' van Toon Tellegen? De dieren maken geschenken. Diep onder water. In het struikgewas. Of hoog boven in de wolken. En dan gewoon beginnen.

25.10.10

roze





Ik speld me een roze katoentjesbroche op en hoop dat voor jou dat doosje gesloten blijft. Dat je nooit te horen krijgt dat je kanker hebt. Of jouw geliefden. Echter. Het leven groeit niet altijd in de richting waar wij het willen. Wat voel je dan? Een afgeknotte tak? Een landschap waar je niet verder dan de horizon kan zien? Maar even onverwachts kan daar een tak zijn die heel miniem zijn knop laat voelen.
Voel het en laat die gedachte niet los. Het is misschien vechten. Dag na dag. Maar waarom zou die bloem niet voor jou zijn?

Mijn kleine bijdrage bij de aandachtsmaand voor borstkanker.

23.10.10

kookschrift






Heel, heel lang geleden kreeg ik bij een dineetje met vrienden een schriftje. De eerste bladzijde was vakkundig kleur gegeven. Het gaf al aan wat ik ermee kon. Die tijd werkte ik nog in de bibliotheek. Omdat ik toen als groentje 'het manusje van alle' was, kwamen alle nieuwe boeken meermaals in mijn handen voor ze in de uitleen kwamen. Ik spreek nog van het voorhistorisch tijdperk zonder computers. We kregen ook de kans om de boeken te ontlenen voor ze in de rekken kwamen. Ik sleurde met boeken heen en weer.
Het eerste echte mooie kookboek dat in mijn handen kwam was er een met recepten van Roald Dahl. Prachtige foto's waarvan ik goesting kreeg. Ondertussen is hij al verdwenen. Je kon hem terugvinden bij de siso (ook al prehistorie) 629.2. 'Zalmkoekjes met dillesaus' is het eerste genoteerd receptje in het schrift. Af en toe ook een tekeningetje om te verfraaien. Tips voor de inhoud van een voorraadkast, vinaigrettes, salades, gerechten uit andere culturen...Ondertussen is het vol. Zitten er ook al blaadjes achterin.
Misschien voor winterse rustmomenten. Een dik schrift vullen met heel veel heerlijkheden die ik hier en daar van tv of uit krant, tijdschrift of bibliotheekboek pik.

22.10.10

de dag




Een vroege ochtend zonder gemor. Direct uit de veren. Meisjes aan de ontbijttafel met grote verwachtingen. En ze zijn op tijd vertrokken! Een chiromeisje en een scoutsmeisje die in éénzelfde huis wonen. Sinds eentje van uniform gewisseld heeft, zijn er pittige gesprekken aan tafel. Mijn oren zijn er niet ontvankelijk voor. Vind het aangenaam dat ze beiden toch nog tijd vrijmaken voor de jeugdbeweging. Hoe vuil ze ook naar huis komen! In welk uniform dan ook.