12.9.12
11.9.12
twee
Ik kan niet wachten om de dingen met beide handen aan te pakken. Nog twee dagen. Twee. En dan verloopt alles weer normaal. Hoop ik.
Basile in een getekende versie van Tine en ik.
10.9.12
kort
Dit weekend had ik graag verlengd met op zijn minst één dag. Gewoon om te babbelen en met dochterslief thuis te zijn. Zaterdag en zondag waren wel leuk. We hadden het verjaardagsfeest van metekind Tine. Zij werd zes! en schrijft ondertussen al 'm' 'aa' 'n' in krulletters. We lachten om Niels die het leuker vond om het eten van Viktors bord te eten. Op de foto lag zijn bord nog vol genoeg, was hij nog niet op het idee gekomen... Florence speelde een tornooi met eigen club in de buurt van het feestadres, wat mooi meegenomen was. We stapten er, nagenoeg verkeersvrij, naartoe. Ik ontdekte een leuke locatie waar ik me al zag wonen, werken, buiten zitten, appels of pruimen plukken, jams maken. Dochterlief begreep dan weer niet wat ik in zo'n krot zag en kwam tot de conclusie dat ik beter architect was geworden.
Terwijl het jong gezelschap bij de brandweer een kijkje ging nemen (en een enorme brand blusten), probeerde Alice haar trampolinekunsten uit.
Toen ik dochterlief gisterenavond uitzwaaide voor alweer een weekje sporten en leren, beseften we hoe kort het was. Hoe weinig was verteld (alhoewel) en hoe graag we alles nog even hadden uitgesteld.
8.9.12
tinka
Onze school viert feest! dit jaar. We blazen 150 kaarsjes uit met z'n allen. De Sint-Lucasacademie (want tot de grote familie van Sint-Lucas behoort ook de Hogeschool en het Secundair Kunstonderwijs) nodigt kinderen (en familie) uit voor een heus kindersymposium op 6 oktober.
Eén van de gasten is kunstenares Tinka Pittoors. Met het kinderatelier van zaterdag (leerlingen uit het vijfde en zesde leerjaar) ontdekten we vandaag haar werk. We tekenden stukken gebouwd erfgoed van onze school. De volgende weken denken we na over vormen, kleuren en materiaal voor onze 'groene' invatie. Het feest is al half begonnen.
trein/trainen
Nog enkele dagen moet ik het zien vol te houden met mijn kleine beperking. Dat betekende dat ik de afgelopen weken kilometers Vlaanderen met openbaar vervoer doorkruiste. Ik leerde dat ik maar beter rekening hou met vertragingen, vooral wat de bussen betreft. Dat verbindingen op die manier gemist worden. Dat ik beter lectuur bij de hand heb om wachttijden te verzachten. Dochterlief vond het allemaal minder leuk. Tijdverlies. Vooral als je gepakt en gezakt bent en enkel de trap kan nemen naar het perron. Of moe bent na intensief trainen.
Gisteren kwam ik, dankzij een vroegere trein die vertraging had, tijdig aan in Kortrijk. Dit weekend zijn er de voorrondes voor het EK volleybal. Dochterlief was er met het internaat. Daar zat ze dan. Gekleurd in zwart, rood en geel.
Op het veld: de Belgische en Israëlische nationale mannenploegen in volle opwarming. (En België won met 3-0!)
Volgend weekend hetzelfde scenario, maar dan supporteren we voor de nationale vrouwenploeg. En of ik dan aub, aub met de wagen kan komen?
Ik hoop het dochterlief. Ik hoop het.
4.9.12
stil en speels
Het is zo anders. Anders stil in huis. Basile zorgt voor het speels doorbreken ervan. Hij volgt me een hele dag. Bij m'n middagdutje komt hij gezellig bij me liggen. Als ik dan weer aan het werk ga, trekt hij zich terug op zijn favoriete plek. Hij vond het zalig om met de vallende knipresten van 'Meneer Papier' (naar de verhalen van Peeters en Dendooven) te spelen. Morgen start het kinderatelier, de voorbereidingen zijn afgerond. Tot het laatste moment ben ik blijven veranderen. Maar als Meneer Papier me morgen goedgezind is, zal het allemaal wel lukken.
1.9.12
1913
Op weg naar school, deed ik een klein ommetje via de rommelmarkt. Een kartonnen doos met foto's en oude briefwisseling bracht me in de verleiding om te snuisteren. Ik bracht een kleine selectie mee.
Familiefoto's en een klein notitieboekje met dagboekfragmenten uit 1913, adressen van genodigden, lijstje met trouwcadeau's, boodscappenlijstjes die vereffend zijn... Op de kaft: M. De Ridder, binnenin nog Schootenhof toegevoegd. Ik had de hele doos moeten aankopen. Wie weet welk verhaal hier achter schuil ging.
De monogramkaart komt van een handwerkwinkel die uitverkoopt, vlakbij het kinderatelier.
Ik ben in mijn verzameldagen.
Abonneren op:
Posts (Atom)