Verftube en lepeltje. Gekoesterde voorwerpen van Bernard Dewulf. Jaren terug werd ik bevangen door zinnen. 'Ik heb in Parijs op een tentoonstelling een vreemd geel vlekje gezien. Er draait een naakte vrouw in bad omheen'. Bonnard zag ik anders. Zonder Dewulf was het me nooit gelukt te zien wat hij zag. Ik leerde kijken tot het koorts krijgt. Las de herinneringen van een borstel. En van deze zinnen kreeg ik honger naar meer. Dat hebben jullie al kunnen lezen.
Verftube en lepeltje. Omdat ik hou van taal en van kunst. Omdat ik er van hou om te proeven van de woorden die hij voelt. Over het naar binnen slaan, zoals hij het zegt.
Vandaag wordt Bernard Dewulf stadsdichter van Antwerpen.
Ik zag de foto hier.
1 opmerking:
Bernard Dewulf!
ik heb slechts één boek
van hem gelezen
'Kleine dagen'
en werd verliefd op
zijn zinnen
zo mooi!
Een reactie posten