van een weekend...
Het zag er naar uit dat het een rustig 'thuisweekend' zou worden. Geen volleybalwedstrijd voor Florence, geen jeugdbeweging. Het begon eigenlijk vrijdag al. Florence haar laarzen waren plots stuk. Dus zaterdag schoenen zoeken. Tien jaar, maat 39. Heel veel laarzen die tot de verbeelding spreken van een meisje die zo vlug mogelijk ook mentaal 'groot' wil zijn. Toch niets gevonden dat volledig aan haar smaak voldoet. Zondag was 'supervlieg' gestrand in ons dorp, maar Alice had nog wat schoolwerk te doen. Gelukkig mocht Florence met vriendin Emma mee naar het kinderkunstenfestival. Ik bleef thuis met Alice. Zij schoolwerk en ik wat werken voor mezelf. Niet het weekend dat we hadden verwacht, maar we zijn er aardig doorheen gekomen.
Al een week of twee viel mijn oog op een stuk berkenstronk dat in de gracht lag, op onze weg naar school. Gisteren kriebelde het weer. Alice heeft de schors (die zat al helemaal los) eraf getrokken. We namen het mee naar huis op de fiets. (was zwaarder dan verwacht).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten