ritueel

Het wordt zo stilaan een  jaarlijks ritueel. Tijdens ons verblijf hier moet ik ergens een putje graven om een dood dier te begraven. Kippen of zoals vorig jaar: de poes. Vandaag vonden we in de boomgaard een dode duif. Gelukkig is de heer des huizes geen duivenmelker en gaat het vermoedelijk om een wilde duif. Op de afgesproken plaats heb ik een put gegraven en heel zacht het dier te rusten gelegd.



Bericht voor onze vrienden op reis. Beide mails met prachtige foto's! hebben we ontvangen. We genieten mee. We kunnen echter van hier geen mails versturen. Sorry. Ik blijf zoeken naar een oplossing.

De link bij 'vrienden' in vorig bericht heb ik zelf niet gelegd. (En weer bij dit bericht!)Ik vind het helemaal niet passend en het stoort mij enorm. Weet iemand hoe ik deze kan verwijderen?

rust

Dit is een plek waar ik tot rust kan komen. Volledige rust. Het is de deur openen en de kalmte stroomt over me heen. Elke keer als ik hier mag verblijven, verwondert het me hoe een plek daartoe in staat is. Dan loof ik in gedachten de vrienden die dit hebben gerealiseerd. Bedenk of me dat ook was gelukt als de dingen in mijn leven anders waren gelopen.



De zetel heb ik bij het raam geschoven. Ik kijk naar buiten terwijl ik wat met de handen werk. Een boek lees. Loop eens naar buiten. Bewonder. Geniet. Minuten zitten staren op de tekening die de schaduw op de plaveien maakt. Het buikgevoel volgen en de keuken induiken. Een gevoel dat veel kan en niets moet. Nou niets moet. We zitten maar enkele kilometers van huize kermisblauw, dus echt vakantie is het niet. Er moet wel altijd iets. Maar zo lijkt het niet. Het moeten dimt.
Zaterdag kreeg ik koekjes voor een lekker paasfeest. Zolang hebben we niet kunnen wachten. Met een kopje thee. Aan de keukentafel. Kletsen. Wat kan het leven mooi zijn!

schaap!



Bij het voederen van de schapen zag ik één van de ooien langs de kant zitten. Ze kwam niet naar me toe, terwijl de anderen het eten uit de kommen probeerden te halen. Dat klopte dus niet. Ben ik even naar haar toegestapt. Haar kop zat vast  tussen de omheining. Vlug naar het atelier, op zoek naar een knijptang. Wat bemoedigende woordjes voor schaap en na 3 maal knijpen en een zachte aai van mij, stapte ze naar de anderen. (Daarna heb ik het gat zorgvuldig gedicht.)

goeiemorgen!

Een goeiemorgen! We verblijven in het vriendenhuis. Voeg hier nu alle juichkreten toe die je maar kan verzinnen. Ze horen erbij. Ik heb er naar uitgekeken. Het hielp me door de drukte heen.
Het werd wel een extreem vroege ochtend. Florence werd om 05.00 u in Gent verwacht. Zij is nu onderweg naar het Franse zonnige zuiden met klasgenoten. Daarna toch nog even onder de dons gekropen.
Hier sta ik op en maak me klaar voor de ochtendbabbel met de kiekskes, poezen en schapen. Ik zal jullie onze gesprekken besparen. Zoiets als bij de bakker op een zondag. Tussendoor geef ik hen wat te eten, te drinken. Een vers gekookt eitje voor ons bij een tweede klein ontbijt.
Genoeg om er een schone dag mee te starten.

mijtijd

Een laatste studeernamiddag voor de dames. De komende dagen boeken ze overvol. Ik zoek me een weg door die drukte. Deze namiddag heb ik voor nog wat 'mijtijd' gezorgd. Zolderraam geopend. Gespeeld met vorm en kleur. Nog even afgezonderd van wat morgen brengt. En de dag erna. En daarna.

veranderen

Een vroege ochtend aan de rand van de stad. Een lucht die killig neerviel over het natuurgebied. Ik moet toegeven dat ik er niet naar gekleed was, maar ik heb toch een stevige wandeling gemaakt. Het werd een stappen in herinneringen. De tijd van voor de kinderen er waren, de wandelingen met kinderwagen of met hen op de schouder of de rug. Toen we in de stad woonden, kwamen we vaak naar hier.

Tijd brent verandering.

De takken dragen knoppen. Vogels zingen vrolijk. Het groen gaat glanzen. Mist trekt op. Alles is anders.





toeval

Kleur en vorm bij toeval. In het deksel van de aquareldoos.