stemmingen

Indien er een prijs zou bestaan voor de vrouw die graag vervelende taken vooruitschuift, dan maak ik een grote kans om die te winnen. Ik moet opstaan en voelen: ja, nu wil ik het huis een grondige beurt geven. Of, leuk om het gras te maaien. Wanneer het woord 'moet' in de buurt komt, zakt het lood me in de schoenen. Soms heb ik echt wel zin in een fris huis, zoals gisteren. Moet ik de planning omgooien. Neef Jitse is wat ziekjes en is graag bij mamonneke. Na de middag is het 'te' (echt, geen smoesje) warm om de draad weer op te nemen waar ik 's morgens mee wou beginnen.
In alle vroegte de deur opengooien. Zonnig licht in mondjesmaat binnen laten glijden. Blij zijn met zachte witte wolkjes die verschuiven. Bloemen water geven. Me nestelen met een kop koffie en toch weer verlangen naar een creatief moment. Wachten op de dames die maar langzaam ontwaken.
Ja, ik kan gelukkig zijn met kleine dingen. Laat dat nu net niet zijn wat anderen van mij verwachten.
Wat verderop slaan de kerkklokken droevig traag tegen elkaar. Iemand wordt begraven. In de namiddagzon zullen ze feestelijk luiden, er wordt getrouwd in het dorp. Stemmingen veranderen vlug op een zonnige zaterdag als deze.
Vergeef het hen, ze weten niet wat ze doen.

De telegram komt uit de collectie Edith & Marcel. Hij werd geschreven op 6/7 in 1948.

nummer 6

Op een wit labeltje met kermisblauw randje heb ik jullie namen sierlijk geschreven. Het lezen van de reacties was deze week als het piepen in een zondagse porseleinkast. Mooie woorden van prachtige mensen. Ze hebben me deugd gedaan. Dank je wel.
Florence heeft plechtig één papiertje uitgepikt. Nummer 6 is de winnaar: gefeliciteerd Tolliez!
Het kermisblauw katoentje wordt je zo vlug mogelijk toegestuurd.

briesje

Het zomert in 't land. Oranje zegeviert over de grens. (Gefeliciteerd buren! De meiden vonden het mooie doelpunten). De lijst met wat er allemaal hoort te gebeuren is nog oneindig lang. De zon zegt mij hoe vlug of traag het kan. We nemen een zuiders tempo aan. Met siësta na de middag. Luie avonden met (alweer) Cees in letters. Wat moet gedaan worden, doe ik tussendoor. Met een rood hoofd. Met gepuf. Met liters water.
Gisteren grote orde gebracht op de zolderverdieping. Er waaide frisse lucht door de kamer. Haalde wat vergeten spullen uit de diepte van een lade. Vandaag neem ik het rustig. Ik neem de tijd voor mezelf. Katoenen lapjes liggen klaar. Garen. Naalden. In mijn hoofd zitten gedachten te drummen tot een zacht briesje ze eruit blaast.
En morgen? Morgen moet een kamer leeg gemaakt worden. Moet ik plannen waar de kelderspullen heen moeten want de kelder wordt volgende week gedicht. De meisjes willen nu echt wel muren met een laagje verf in huis! Het gras kan geen gras meer genoemd worden. De haag laat het de buren niet toe om veilig de baan op te rijden...
Vandaag nog niet. Genoeg gepraat. Het briesje waait zacht en speelt met het garen. Ik ga eraan beginnen!

toktok

Jitse heeft een kip. Toktok de kip. Hij heeft een kip voor de eitjes. Lekkere eitjes, waar we af en toe van meegenieten.
Deze week kwam hij 'toktok' aankloppen. Hij had iets te vertellen...
In mama's buik zitten twee kindjes! Mijn meisjes zijn door het dolle heen. Ik ben heel blij voor mijn broer en zijn vriendin. En voor Jitse, de grote broer!
Gisteren konden we het niet laten. Bij Dille & Kamille zagen we een opwindbare kip. En wisten we niet toevallig iemand die een presentje verdiende?

cadeau/present

9 Juli zal het één jaar zijn dat ik mijn gedachten toevertrouw aan wie het wil lezen. Er zijn momenten dat ik mij blijf afvragen waarom ik het doe. Dat anderen er mij om vragen. Ze zijn gelukkig van korte duur. Hier heb ik mensen ontmoet in woorden van wie ik anders nooit iets had gehoord of gezien. Om wie ik verwonderd kan zijn. Of kan ontdekken.
Iedereen die hier af en toe een bezoekje brengt maakt kans om één van mijn laatste werkjes te winnen. De reeks waaraan ik nu werk draait rond één zinnetje van Louise Bourgeois: 'The needle is used to repair the damage'. Over hoe vrouwen herstellen wat stuk is geraakt. Al dan niet de moeite waard. Zin om te verdoezelen. Om te verfraaien. Soms bruusk. Verfijnd. Het werkje meet 22 bij 33 cm, is gemaakt van katoen en met de hand genaaid en/of geborduurd. Reageer gewoon met je naam in de commentaren of (voor de vriendinnen) reageer met een mailtje voor vrijdagmiddag 9 juli, 12 u. Een onschuldige hand kiest de winnaar! Ik maak het diezelfde avond hier bekend.

kamp

Gisteren brachten we met de kookploeg een bezoek aan onze kampplaats. Om een idee te hebben wat we op het menu kunnen brengen. We verwennen de meisjes graag. Gezond eten, verse groenten, dagelijks verse soep, dessertjes, gebak, zelfgebakken koekjes.... Maar dit jaar zal het met iets minder verwennerij moeten. De omgeving is kampvriendelijk: veel groen, streepje speelbos. Buren? Een containerpark (we roken het) en een hondenclub, een militair domein met vliegveldje voor sportvliegtuigen. En ons domein: de keuken? Klein, vuil, geen plaats waar we voeding koel kunnen houden. We stonden er met de handen in de zij, sommigen in het haar. Een opdoffer.
We zijn samen nog iets gaan smullen. Hebben de tegenslag verwerkt met gelach, veel getetter. En ja, we zien het alweer zitten. Anders dan gewoonlijk. Misschien kunnen we meer buiten leven dan binnen. Verfraaien we met een schoon tafeldoekje, bloemetje. Beginnen we met een verfrissende poetsbeurt. Zorgen we voor extra koeling. We vinden er wel wat op! Gezond en verwennen, we kunnen niet zonder.

eindeloos

Begin juli klinkt het woord 'vakantie' als eindeloos. Een zee van tijd. Weinig. Veel. Ervaring leert dat mooie woorden te relativeren zijn. In ieder geval kunnen de meisjes onbezorgd hun vakantie ingaan. Schoolresultaten zijn met een brede glimlach in ontvangst genomen. Ondertussen heb ik ook administratief mijn vakantie geopend. Vakantie is ook zien hoe schilderachtig een zwoele avond kan zijn. Durven zien dat er ook een keerzijde kan zijn met mogelijkheden. Is ook weer plannen en voorbereiden. Is leren omgaan met de warmte. Is nu vooral het hoofd leegmaken. En volgende week zien we wel weer.