Waterdag. Kringen in dikke plassen. Strepen op de ruit. Hard gesis van wagens die voorbij rijden. Het wordt binnenblijven. Sind gisteren dwingt mijn lichaam me het heel rustig te houden. De stem is weg. Grieperig futloos. Dit gemist. Vandaag gaat het beter. Zucht. Opluchting. Laat ik toegeven dat het met wat lentezon nog beter zou gaan. Maar we nemen de dag zoals hij komt. Ik ga voor Bach vandaag. Harder dan het tikken van de regen. Als het moet nestel ik me met wat lectuur en mooie plaatjes. Een warm drankje, dikke lepel honing. En weten dat het morgen minder zal wateren.
1 opmerking:
veel drinken
blijf warm
mooie muziek
en iemand
die zo nu en dan even
zijn hand op je hoofd legt
dan komt het goed
beterschap!
Een reactie posten