Mijn rug heeft nog even de tijd nodig om zich op te warmen. Ik was kort buiten (zonder jas). In huis is het warm en het zonlicht dat binnen valt toont alles nog warmer.
Wij hebben een dak boven ons hoofd. Dat er zoveel mensen zijn die daarnaar op zoek moeten. Dat daar weer over geruzied wordt. Op hoog niveau. Winter na winter na winter.
3 opmerkingen:
Dat is echt erg hé. Als ik na een koude fietstocht met bevrozen tenen voor de kachel ga zitten, denk ik vaak wat een gelukzak ik ben. Zoveel mensen op straat, daar breekt mijn hart van.
ja, vreselijk! wat een luxe om in een warm bed te liggen, je staat er eigenlijk nooit bij stil.
Nu het zo koud is sta ik daar wel bij stil. Ik vind het in huis al niet meer warm, ook al staat de verwarming aan en is de haard aan. Ik wil me niet inbeelden hoe ik daar in de koude zou liggen op een stuk karton.
Een reactie posten