Opstaan met vogelgezang. Deuren open gooien. Traag genieten van het ontbijt. Geen klok waarvan je de cijfers angstvallig in het oog moet houden. Het hart dat steeds rustiger gaat kloppen. Weten dat er nog veel moet, maar ook veel kan. En door de overvloedige zon van de afgelopen dagen bijna vergeten dat het nog maar paasvakantie is.
Kermisblauw zal even verstillen. We trekken naar het vriendenhuis en zorgen er voor de dieren. Gaan weer eitjes rapen. Van de natuur genieten. Van het huis. De rust.
Tegen de tijd dat de klokken opnieuw jubelend hun klepels slaan en de paaseieren uit de lucht gaan vallen, nemen we onze kermisblauwe draad weer op. Tot dan!
Foto één: een glimp van de prachtige krans die ik kocht bij vriendin Anja Maria. Foto twee: het vriendenhuis.
1 opmerking:
Oh,wat schrijf je toch prachtig.Eigenlijk zou je ook een boek uit moeten brengen samen met je werken.
Ik wens jullie een fijne tijd daar,lekker genieten!
Een reactie posten