Ieder heeft een naam nodig. Een kwestie van herkenbaarheid. Van aanduiden. Het kan een letterspel worden. Het kan vanuit een gevoel, een wens. Een verwijzing. Dus wij wachten geduldig af hoe de twee spruitjes van broerlief mogen heten. Heel veel namen zijn de revue gepasseerd.
Meestal hebben de werken die ik maak geen titel. Ik zou ze moeten nummeren. Maar bij dit roze werk was het er meteen: 'Eelt op mijn hart'. Ik heb toch een voornemen voor dit jaar: minder uitleggen. Dus daar moet je het dan mee doen. Met een titel. Dochterlief heeft problemen met deze titel. Te donker. Te zwaar. Somber. Dat vind ik dan weer niet. Misschien is zij nog te jong om te voelen dat eelt op je hart ook zacht roze gekleurd kan zijn. Misschien.
1 opmerking:
Ik moest er eerst even een paar dagen over nadenken m'n eerste reactie was net als je dochter.Nu niet meer...voor mij klopt het.."eelt op mijn hart" kan roze zijn...je bent verder,je hebt geleerd,je pijn is verzacht..zoiets.
Een reactie posten