Zondag keek ik door het zolderraam de velden in. Kale bomen. Scherpe zon. Een prachtig belichtte boerderij. Ik ben vaak verrast hoe door de jaren heen ruimte na ruimte wordt bijgebouwd of aangepast. Puzzelen. (En als je met de trein door het Vlaamse landschap raast, is het verbazend hoe hokje na hokje wordt aangebouwd in de achtertuintjes.)
Gehuisvest zijn. Een beschermende plaats tegen regen en wind. Koude. Een veilig plaats. De basis. Maar we willen er een stukje van onszelf in kwijt. Tonen hoe wij willen leven. Wat wij mooi vinden. Belangrijk. Wat ons leven comfortabel maakt.
Dan ga ik dromen. Bekijk plaatjes. Zoals hier. En ik droom. Het blijft een vage droom. Maar ik droom.
4 opmerkingen:
Zo mooi geschreven. Het doet mij ook dromen !
ja, dromen over je droomhuis :)
is die tekening van jou? ik vind dat diepgroen er zo mooi bij.
droomhuizen...tsja ...
Renilde, die tekening is van mij: een schets van die boerderij. Het groen is een stempeltje van het hoge kleine bijgebouw dat ik ervoor zie.
Een reactie posten