Ik lees, in enkele dagen tijd twee visies over ramen met uitzicht. Mondriaan zou eens zijn studioraam witgekalkt hebben om het uitzicht op de tuin te verdoezelen. Hij hield niet van het 'groen', de natuur.
Find a Mondrian painting with green in it and I will give you a cigar.
De droomfabriek van Franco Dragone (eens Cirque du Soleil) is gevestigd in de Rue de Belle-Vue. De straatnaam belooft een uitzicht dat er niet is. Misschien heeft Dragone zich hier met opzet gevestigd. Verzin zelf het uitzicht. Make believe. Het is zijn vak.
Mijn droomwoning staat op een plaats waar geen inkijk mogelijk is vanop de straat. Grote ramen, plaatsen met intieme kleine ramen. Uitzicht op een tuin met één grote, jawel, tulpenboom. Van zodra de temperatuur het toelaat, ramen open zetten. Briesje voelen.
Hier. Geen tuin met boom. Huis langsheen een drukke baan. Het zolderraam kijkt wel uit op de achterliggende akkers. Veel licht. Van de vroege ochtend tot het moment dat de duisternis invalt. Gordijnen tegen inkijk. Nog die van toen mijn grootvader er woonde. Te ouderwets (volgens dochters lief). Ik kan hen geen ongelijk geven.
Leesvoer: dSweekblad NR.26 en The world of Interiors. March 2012.
Uitwaaien. Kouder dan we hadden verwacht. Het fluitconcert van vogels liet ons genieten van een stevige ochtendwandeling in een nagenoeg verlaten natuurgebied aan de rand van de stad. Af en toe een jogger. Wandelaar met hond. Dochter met oortjes om de stilte te overwinnen.
Een moeder die met een camera deze zondagsrust wou vasthouden.
Voedsel voor de geest. Meegebracht uit de stad. Als zoete verrassing me gegeven. De weekendkrant. Woontijdschrift en een heerlijke praline van Yuzu. De vakantie is ingezet. Kleine pauze ingelast. Met koffie. Lezen. Dromen.
In mijn hoofd fluit de speelvogel. Schuif ik met kasten. Voeg ik een tapijt toe. Zie de wanden met een laagje verf. Verschans ik me aan de werktafel. Omring ik me met duizend vel papier en wat waterverf.
De pauze is bijna afgelopen. De tulpen heb ik in een kermisblauwe vaas gezet. Kopje is leeg. De praline heeft gesmaakt. Straks supporteren voor dochterlief. Haar op zondag vergezellen naar een extra training. Ondertussen de tijd vinden om een ochtendlijke wandeling te maken met andere dochterlief in het nabijgelegen natuurgebied.
Morgen probeer ik het weekend in schoonheid af te sluiten met David Hockney. 'A bigger picture' is te bekijken op Canvas, na de Canvasconnectie. En dan kan ik een weekje verder.
Wie graag de sfeer van het verjaardagsfeest en de dko-dag opsnuift, kan hier klikken voor wat impressies. Op de foto boven: juf Roos die de kinderen dieren liet maken met kleurige sponsjes.
Foto's van Ditmar Bollaert.
De feestslingers voor morgen liggen mooi bij elkaar gevouwen. Met de restjes heb ik nog wat doorgestikt. Ik overweeg zelfs om ook die morgen ergens een plaatsje te geven.
Twee geschilderde stroken slingeren niet mee. Als twee prachtige landschappen heb ik ze afgezonderd van de rest. Ze krijgen een eigen plekje in het kinderatelier.
Zou het bos gelukkig zijn met al die ritselende aandacht?
gelezen in: SI & LA valentijn - dS WEEKBLAD NR.25
BERNARD DEWULF IS SCHRIJVER
Hoedje van papier.
In volle voorbereiding voor 'De verjaardag van het bos' op woensdag.
Enkel nog de slingers naaien en we kunnen vieren!
