Er was eens een heertje die op een avond iets ging drinken. Daar zag hij een vrouwtje op wie hij verliefd werd. Zo verliefd, dat ze wilden samen wonen. Ze woonden niet zomaar samen. Ze gingen samen wandelen, keken naar de keien aan de rivieren, de takken aan de bomen, de wolken in de lucht. Ze verzamelden alles wat ze zagen in hun hoofd. Thuis maakten ze met die gedachten werkjes. Het waren kunstenaars. Op een dag stapten ze een winkel binnen en vroegen aan de winkelheer: 'tweehonderd gram wolkensneetjes, a.u.b.'. De heer keek raar op, keek vervolgens door het raam. Hij nam zijn klein uitschuifbaar laddertje en maakte deze zo hoog dat hij bij de mooiste wolk kon klimmen. Hoog op de ladder nam hij zijn mes en sneed er heel voorzichtig sneetjes van. Nam ze onder de arm en bracht ze mee naar beneden. Hij wikkelde ze in een papiertje en gaf ze aan het heertje en het vrouwtje. En wat deden ze ermee?
Het verhaaltje ontstond vorige week spontaan in het kinderatelier. We maken 'schelpensneetjes' en het werk 'Tranches de nuages' van Hans Arp is de inspiratiebron. Terwijl ik het zat te vertellen kreeg ik zo veel zin om het thuis te gaan knutselen.
Donderdag kan ik tonen wat de kinderen hebben gemaakt. Ik kan nu al vertellen dat ik zelf verbaasd ben van het resultaat.
Once upon a time there was a man who went out to drink somthing. There he met a women. He felt in love with here and wanted to spent his life with here. They not only lived together, they went out walking and looked at the stones near the riverside, the branches of the trees, the clouds in the sky. They gattered it all in their head and made something with it at home. They were artists.
One day they went to a shop and asked the men some slices of clouds. The man was wondered, looked outside the window, took his ladder and climed upstairs. Took a knife en made some slices. Brought them down and put them in a paper. The women and the men took them home. What did they do with it?
A little story I told to the children at artschool. This week I will show the works of the children.
I am not so good in translating. But today some lovely people needs this words, I think.
